یا چرا صحبت از توریسم در ایران بیشتر به شوخی میماند؟ بفرما شام و ناهار!
گردشگر (توریست) خارجی رو در نظر بگیریم که میخواهد برای سفرش به ایران برنامهریزی کند. امکان پرداخت آنلاین؟ شوخی میفرمایید! فرض میکنیم تحریمهای اقتصادی که شامل حال بانکها و موسسات اقتصادی شده، اجتنابناپذیرند. گردشگر مربوطه تصمیم میگیرد حداقل از طریق اینترنت کمی اطلاعات کسب کند که بتواند برنامهریزی دقیقی انجام دهد. بعد از جان کندن بسیار به صفحهی هواپیمایی ماهان میرسد (اگر به جای هواپیمایی ماهان به دیگر شرکتهای هواپیمایی ایرانی میرسید هم توفیر چندانی نداشت، امتحان بفرمایید):
قسمتهای Booking, Time Table, Schedule که کلا کار نمیکند. اشکالی ندارد! سعی میکند از E-Ticketing استفاده کند! (برای دیدن عکسها با کیفیت بهتر، بر روی آن بکلیکید!)
شاد و خندان از اینکه حتی میتواند صبح زود یا بعد از ظهر را هم انتخاب کند، فرم مربوطه را پر کرده و دکمهی جسنجو را میکلیکد!
خوب چه نیازی به صرف این همه وقت برای رسیدن به این پیغام؟! نمیشد همان ابتدای باز کردن صفحه، قبل از پر کردن فرم، این پیغام داده میشد؟ احتمالا نه!
خوب اصلا به گردشگر خارجی چه نیازی داریم؟ باید اول به هموطنان خود سرویس دهیم. به صفحهی فارسی سایت میرویم.
فرم که نیازی به فارسی شدن نداشته است. مسافر ایرانی لانچتایم را برای روز هفتم آپریل انتخاب کرده و مجددا با همان پیغام، البته ترجمهشده، مواجه میگردد. حالا اصلا این که فارسی کردن این فرم چقدر کار پیچیدهای بوده یا این که چند در صد مردم ما بر مبنای تاریخ میلادی زندگی میکنند و…. به ما ربطی ندارد. “کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ” اصلا!
مسافر محترم تصمیم میگیرد از جدیدترین اخبار سایت مطلع گردد.
این بار به او بر اساس تقویم هجری شمسی اطلاعرسانی میشود با فونت انگلیسی. قاعدتا طراحی سایتی که اعداد را به فارسی بنویسد، بودجهی هنگفتی میخواهد و البته تحت تحریم هم نباید بود!
خوب بعد از خواندن جدیدترین اخبار، مسافر به سرویس کیترینگ مراجعه میکند:
کیترینگ ماهان ؛ نقطه تلاقی کیفیت و تکنولوژی!
هواپیمایی ماهان سعی کرده است که نیرویی قوی را در ناحیه جغرافیایی خود بنا کند. با وجود رشد روز افزون و سرویسدهی راحت و آسوده در کارنامه هواپیمایی ماهان، این شرکت در دو سال گذشته میلیونها دلار برای بهتر شدن و بالابردن کارآیی کیترینگ خود در آسیا هزینه کرده است.
به قول فرنگیها: wow! مسافر خوشحال ما سریعا بر روی لینک منوی سفارش غذا تقه میفرماید:
متاسفانه “همچنین توجه داشته باشید که این سرویس ، در مسیرهای داخلی (پروازهای داخل کشور) ارائه نمی گردد.” مسافر مغموم ما تا دفعهی بعد که قصد سفر به فرنگ دارد، صبر کرده و آنگاه دوباره تلاش مینماید:
و اینک لیست شهرها به زبان شیرین پارسی! اما اگر برای پروازهای داخلی این سرویس ارائه نمیگردد، سؤال نفرمایید حتی شما دوست عزیز، چرا در لیست آیا؟! آن امام خمینی هم نه منزل امام خمینیست و نه فرودگاه امام خمینی، بلکه بندر امام خمینی میباشد! با تشکر از مسؤولین محترم سایت که بندر عباس را عباس ننوشتهاند البته!
به هر حال چون مسافر ما عازم دوسلدورف است، فضولی بیجا نکرده، مقصد را انتخاب میکند تا هر چه سریعتر نوبت منوی غذا شود. (هر چند باز هم مطمئن نیست، دو صورت تکمیل فرم با پیغام “در دست تهیه میباشد” مواجه نمیشود)
در این هنگام مسافر مفلوک در صورت این که سکته نکرده باشد، سریعا سایت را بسته، ابتدا به قهوهخانهی محل رفته، یک پرس غذای No Locto Meal میل نموده و سپس به روانپزشک مراجعه میفرماید!
باور بفرمایید من این چند لینک را در مدت پنج دقیقه اتفاقی انتخاب کردم و لذت بردم. مطمئنم اگر وقت بیشتری بگذارید، در آن نشانهها هست برای محظوظشوندگان! عیشتان مدام!
