مادر مى‏‌بافه
پسر مى‌‏جنگه
به نظر مادره این وضع خیلى طبیعیه.

- پدره چى؟ اون چیکار مى‌‏کنه؟
- پدره کار مى‏‌کنه:
زنش مى‏‌بافه
پسرش مى‏‌جنگه
خودش کار مى‌‏کنه
به نظر پدره این وضع خیلى طبیعیه.

- خب، پسره چى؟
پسره اوضاعو چه جور مى‌‏بینه؟
- پسره هیچى، هیچى که هیچى:
پسره، ننه‏‌ش مى‏‌بافه باباش کار مى‌‏کنه خودش مى‏‌جنگه
جنگ که تموم شد
تنگ ِ دل ِ باباهه مى‏‌چسبه به کار.
جنگ ادامه پیدا مى‏‌کنه و مادره‏‌‌م ادامه میده: مى‏‌بافه
پدره‌‏م ادامه میده: کار مى‏‌کنه
پسره کشته شده، دیگه ادامه نمیده.
پدره و مادره میرن گورستون
به نظر پدره و مادره این وضع خیلى طبیعیه.

زنده‌‏گى ادامه داره.
زنده‌‏گى با بافتنى جنگ کار
با کار جنگ بافتنى جنگ
با کار کار کار
زنده‌‏گى
با گورستون.

ژاک پره‌ور / احمد شاملو / خانوادگی

—————

پ. ن. برای به روز کردنش می‌شه حتی به جای “جنگ” گذاشت “اختشاش”!

لینک مستقیم ویدئو

ژانر ۸۸: Ba Salam Weblogam Be Rooz Shode Montazere Hozorat Hastam تو کامنتای وبلاگ
ژانر ۸۹: Ba Salam Weblogam Be Rooz Shode Montazere Hozorat Hastam تو کامنتای فیس‌بوک

بُوَد آیا دست‌گیری؟ دونخطه‌استیصال!

در فصل بهار اگر بُتی حورسرشت ….. یک ساغر مِی دهد مرا بر لب کِشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشت …. سگ به ز من است اگر برم نام بهشت

خیام

اصولا آدمیزاده از گرفتن هدیه خوشش می‌آد. حتی اگه بدونه چی توشه هم باز لامصب حالی می‌ده بازکردن‌ش! اونوخ وقتی یه سورپریز هم علاوه‌تر هست خب فبهاالمراد. وفتی عزیزی که فرستاده یک نامه با خط خوش هم زده باشه تنگش که دیگه نورعلی‌نور! تازه باید اضافه کرد سند زدن‌ها، رونوشت‌ها و ثبت‌درتاریخ‌ها رو! :ی (توجه کردین کلا ادبیات گودری چطور با زبون‌مون ترکیب شده که تو نامه‌های کاغذی هم واردش می‌کنیم؟! :ح)

خلاصه این که این آدمیزاده یک موقع که احوالش همچی گه‌مرغیه، می‌بینی یهو روزش ساخته شد. بعد همینجور می‌ذاره سهیل نفیسی بخونه و پست هوا می‌کنه! : )

پاراف دبیرخانه‌ی مغشوش‌نوشت‌ها:
بسته‌ی ارسالی در یازدهم اسفند ۱۳۸۸ در تاریخ دوم فروردین ۱۳۸۹ دریافت شد!

ژانر ۸۸: اینایی که تبریک سند تو آل می‌فرستن!
ژانر ۸۹: اینایی که جواب اون رو سند تو آل می‌دن!