بازیکنان و مربیان دو تیم برزیل و هلند توجه داشته باشند که اینجانب فردا برای بعد از بازی بلیط دارم و هرگونه تساوی که باعث کشیده شدن بازی به وقت اضافه بشود، بنده آن را از دست داده و خسارات جبرانپذیری به اعتماد اینجانب به آن بزرگواران وارد خواهد آمد.
و من الله توفیق
۱۹۹۸: فینالیست
۲۰۰۲: حذف از مرحلهی مقدماتی با دو باخت و یک مساوی با تفاضل گل منفی سه
۲۰۰۶: فینالیست
۲۰۱۰: حذف از مرحلهی مقدماتی با دو باخت و یک مساوی با تفاضل گل منفی سه
به نظر میرسه برای سال ۲۰۱۴ امیدی هست! :دی
اگه مث من وقت و حالشو نداری که بازیها رو مرتب از اخبار دنبال کنی، از سایت ایرانگل غافل نشو و فقط گلها رو ببین! میتونی مشترک فیدشون هم بشی و همهی گلها رو تو فیدخوانت ببینی. گلهای لیگ برتر ایران و جام باشگاههای آسیا و… رو هم میذارن ها. اما فعلا جام جهانیه که رو بورسه. خلاصه دمشون گرم که من یکی رو آپدیت نگه میدارن، بدون درد و خونریزی.
اگه انگلیسی میدونید، دیدن این ویدئوی ده دقیقهای رو عمیقا و شدیدا و قویا توصیه میکنم! ؛)
اونایی که من رو میشناسند یا دوستانی که همینجا رو دنبال کردند، در جریان خوابهای طلایی من هستند. اما دیشب اتفاق خجستهای افتاد و با ورژن آپدیتشدهی جدیدی مواجه شدم. بدین صورت که قبلا چند خواب متفاوت رو پشت سر هم بدون حق انتخاب میدیدم، اما دیشب به طرز خفنناکی تصویر خوابها به صورت thumbnail پشت سر هم قرار گرفته بود و من scroll down میکزدم و روی هر کدوم که میخواستم کلیک میکردم و اجرا میشد.
حالا که مسوول محترم سمعیبصری کمکم داره با وبدو هماهنگ میشه، امیدوارم به زودی دکمههای share و like و امثالهم و حتی ترجیحا send به بالاترین و فیسبوک، آیکون آراساس و خبرنامهی ایمیلی رو هم اضافه بکنه که بیشتر اینتراکتیو و کاربرپسند باشه! به امید آن روز.
شش صبح بلند شدی که درس بخونی! به امتحان فردات فکر میکنی و هی به این زندگی لعنت میفرستی. بعد برای زنگ تفریح یک چای میذاری و میآی خیر سرت پای گودر استراحت که خبرها یکی بعد دیگری مثل پتک میکوبند به سرت! چه راهی داری غیر این که به حافظهی تاریخ دل خوش کنی. اما خودت میدونی که این حرفها برای تو راحته، خانوادهشون… ای وای ای وای ای وای
هرچند
دائماً مرثیهیی هست که بنویسی
یا غریوِ دردی
که دلت را بچلاند در مشتش،
و به هر حالی
هست
دائماً اشکِ غمی گُردهشکن در چشم
که سراپای جهان را لرزان بنگری از پُشتش ــهرچند
نابکارانی هستند آنسو
(چیرهدستانی در حرفهی «کَتبسته به مَقتَل بردن»)
و دلیرانی دریادل این سو
(چربدستانی در صنعتِ «زیبا مردن») ــهمهجا هست اگر چند
(به خود میگویم باز)
پُلِ متروکی بر بسترِ خُشکآبی
در یکی جادهی کم آمدوشد
که پسینمنزل و پایانِ رهِ مردمِ دریادل باشد،
باز
زیرِ پُل
دریا
از جوش نمیماند
زیرِ پُل
دریا
پُرصلابتتر میخواند.*
بهم خبر دادند که چه نشستهای که همسرت فارغ شد. از جا پریدم، دستهگلی خریده و “خرم و خندان قدحبادهبهدست” به سمت بیمارستان رفتم. وقتی به اتاق مربوطه رسیدم، دیدم جا تره و بچه و مادرش نیستند. دستهگل رو گذاشتم روی متکا و رفتم بیرون ببینم کجا رفتند. چیزی پیدا نکردم و برگشتم اتاق. یهو با بدترین صحنهی ممکن مواجه شدم. استادی که چند روز پیش باهاش امتحان داشتم و منتظر نمراتشم، اونجا بود و دستهگل رو مثل یک نوزاد بغل کرده بود و داشت نوازشش میکرد و قربونصدقهش میرفت. از شدت عصبانیت از خواب پریدم.
گوئیا دچار حس خودمریمبینی شدهایم. بدون داشتن همسر بچه زاییدیم. میارکخوابی یود. اما نفهمیدیم حکمت استاد مربوطه چه بود. معبرین را خبر کنید. گوییم صلهای دهند معبری را که بگوید چه تعبیریست در حضور استاد؟ آیا این یعنی در امتحان مربوطه دوقلو زائیدهایم؟ آیا یعنی استاد مربوطه مثل مادر از برگهی ما مراقبت میکند؟ آیا یعنی گاومان ششقلو زائیده است؟ آیا یعنی خر ما از کرگی دم نداشت؟ آیا یعنی… کلا این خواب مثبت است یا منفی؟ دل در دلمان نیست! یاری دهید.
